 | Onderduiken in het hol van de leeuw 7 maanden geleden (27/02/10) door Sara Tilstra, Jaimy Mannaart, Felix Helix De achttienjarige Leo Mannaart ziet in 1944 zijn leven veranderen wanneer hij een bestaan als onderduiker verkiest boven gedwongen werk voor de Duitsers. Leo duikt onder op een bijzondere plek: het Centraal Station in Amsterdam. Maar midden in de nacht staat een aantal dronken Duitsers voor de deur van het kantoortje. Leo besluit in de ouderlijke woning in de Kerkstraat een schuilplaats te bouwen en dat blijkt zijn redding te zijn. |
 | Ies Jacobs; Kunstenaar in de onderduik 7 maanden geleden (23/02/10) door Joris Noordenbos, Matthijs van de Laar, Iris de Geus Eind januari 1942 wordt beeldend kunstenaar Ies Jacobs (1917) vanwege zijn joodse afkomst naar het werkkamp 'de Kremboong' in Drenthe gestuurd. Als de geruchten over een aankomend transport naar Westerbork sterker worden besluit hij samen met een barakgenoot uit het kamp te ontsnappen. Samen vinden zij onderdak bij boer Pekel. Wekenlang schuilt Ies Jacobs met vijf andere onderduikers in een met bladeren en takken overdekte kuil. Via het verzet vindt hij een nieuw onderduikadres bij boer Kroezen. Overdag houdt hij zichzelf bezig door veel te tekenen en gedichten te schrijven in zijn dagboek ‘Sprokkelhout’. Ook na de oorlog heeft zijn kunst hem geholpen zijn onderduikervaringen te verwerken. |
 | Het verscholen dorp 7 maanden geleden (22/02/10) door Rieneke de Man, Mikko Kuiper, Margreet Bijlmer Dit filmpje vertelt het bijzondere verhaal van twee Amsterdamse Joden: Ze’ev Bar en Leni Duyzend. Beiden waren tijdens de Tweede Wereldoorlog ondergedoken op een atypisch onderduikadres, het Verscholen Dorp in de bossen tussen Nunspeet en Vierhouten op de Veluwe. Van maart 1943 tot oktober 1944 woonden hier meer dan 80 mensen in zelfgebouwde hutten, sommigen half onder de grond. Ze’ev leefde van begin tot einde in het dorp, Leni woonde er even. Beiden vertellen in het filmje over het alledaagse leven in dit dorp en over de ontdekking door de SS op 29 oktober 1944, waarbij acht bewoners gearresteerd en geëxecuteerd werden. |
 | Castrum Peregrini; Burcht der Onverzettelijken 7 maanden geleden (16/02/10) door Nikki Pootjes, Jurre de Beer, Sigrid Bröcheler Deze korte film belicht de vriendenkring die ontstond in het onderduikadres Castrum Peregrini en de rol die de dichter Wolfgang Frommel (1902-1986) daarin speelde. Dit onderduikadres aan de Amsterdamse Herengracht had een bijzonder karakter: enerzijds was het een veilige plek voor de onderduikers, maar tegelijkertijd ook een open huis waar een groep van begaafde en kunstzinnige vrienden elkaar regelmatig ontmoette. Zelfs Duitse soldaten waren welkom om met Wolfgang Frommel te praten over literatuur en poëzie. Bracht hij zijn onderduikers hiermee in gevaar of was het misschien wel de kracht van Castrum Peregrini? Beelden van Gisèle Waterschoot van der Gracht (1912), interviews met betrokkenen en fotomateriaal vertellen het intrigerende verhaal van Castrum Peregrini, waar veiligheid en gevaar niet haaks op elkaar leken te staan. |
Laatst geselecteerde onderwerpen
Door de redactie gekozen onderwerpen
Door de redactie gekozen onderwerpen
Het verscholen dorp
22/02/10 door Rieneke de Man, Mikko Kuiper, Margreet Bijlmer
22/02/10 door Rieneke de Man, Mikko Kuiper, Margreet Bijlmer
Het ‘Verscholen Dorp’ is de naam die na de oorlog werd gegeven aan het kamp in de bossen tussen Nunspeet en Vierhouten, dat met de hulp van een aantal (‘allochtone’) Nunspeters gebouwd werd: Amsterdammer Opa Bakker, zijn vrouw Tante Cor en de Amsterdamse advocaat Von Baumhauer. De hutten bevonden zich in vier verschillende vakken, gescheiden door brandgangen. Hier woonden onderduikers met verschillende achtergronden: Joden, vliegeniers, studenten en een enkele Duitse deserteur. Er zaten tussen maart 1943 en oktober 1944 meer dan 80 mensen ondergedoken. %0d%0aHet was een atypisch onderduikadres. De onderduikers konden zich relatief vrij bewegen in een gezonde lommerrijke omgeving. Tot de SS het dorp bij toeval ontdekte op 29 oktober 1944. Acht mensen werden gefusilleerd, de rest kon ontkomen. In maart 1945 werd ook Opa Bakker geëxecuteerd. (meer)